روایت سوختن..

تو رفته ای که آفتاب گرم تو

شانه های سرزمین سرد را.. ؟

تو رفته ای که مهربانی ات

نصیب مردمی عبوس و بی وفا..

من و خیال خام باغ سبز و سرخ

مانده ایم که آنجا هوای تازه ایست..

به موی تو نمی شود به این خیال

در این میانه ی حریق داغ زیست..

(آقای خاص)

برچسب‌ها: از تو گفتن

+ نوشته شده در بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۱ساعت توسط آقای خاص |